แค่ในหนึ่งเดือน เราต้องจิตตก น้ำตาไหล .. เพราะคำพูด และการกระทำของเรา ที่เกิดกับคนที่เรารัก เราแคร์ ..
คราวนี้ มาเป็นครูที่รักคนหนึ่ง .. ที่เป็นมากกว่าครู เหมือนเพื่อน เหมือนพี่สาว เหมือนแม่ ..
แต่ตอนนี้ ไม่มีแล้ว .. ไม่เคยคิดว่าจะจบความสัมพันธ์กันง่าย ๆ เหมือนคนไม่รู้จักกัน ไวขนาดนี้
ถึงแม้ที่ผ่านมา อาจจะหายกันไปบ้าง เงียบไปบ้าง แต่ก็ยังติดต่อ โทรหากันอยู่ (ทั้งที่ดูเหมือนครูจะมากกว่า)
แต่วันนี้กลับเป็นครั้งสุดท้าย ที่จะได้คุยกัน ถึงจะเป็นเพียงตัวอีกษรก็ตาม ..
แต่ทำไม มันถึงได้กลายเป็นครั้งสุดท้ายไปได้ .. แล้วจากนี้จะได้ยินใครคอยมาเล่า มาสอน หลาย ๆ อย่างให้ฟังอีก หรือแม้กระทั่งเรื่องราวต่าง ๆ
แล้วเราจะส่งโปสการ์ดให้ไม่ได้แล้วใช่ไหม ..
ครูค่ะ .. ขอโทษมาก ๆ ค่ะ ที่ไม่รู้แม้กระทั่งว่าครูล้อเล่น
ขอโทษจริง ๆ ที่มันต้องออกลงเอยแบบนี้ …
จะระลึกถึงเสมอค่ะ …
