คราวนี้ .. ก็มาเป็นเรื่องระหว่างเรากะหม่าม้าจนได้ จากที่ว่าเล่น ๆ แหย่ ๆ มาไม่รู้ต่อกี่เรื่อง ก็ไม่เท่าไหร่ งอนไป งอนมา โกรธ ไป โกรธมา หายกันได้เอง ไม่รวมเรื่องที่พี่เค้าโกรธเราตอนเอเชี่ยนเกมส์ (จากที่เล่าให้ฟัง .. ซึ่งเราเองก็จำไม่ได้อีก)
คราวนี้ .. เพราะจากเราเองแท้ ที่ดันอยากได้พวงกุญแจของสตาร์บัค หากไม่รู้สึก ไม่อยากได้ อยากมี มันคงไม่เกิดเรื่องขึ้น จะรู้ไหมว่าจะเอาให้ได้สีเขียว เพราะเราเองก็บอกแล้วว่าไม่ได้สีเขียวก็ไม่เป็นไร ไม่เอาก็ได้ ก็กลายเป็นเรื่องว่าเราไม่รู้ว่าตั้งใจจะหาให้แค่ไหน ทำไม่จะไม่รู้หละ การทำอะไรสักอย่างที่ตั้งใจจริง ๆ
คราวนี้ .. ไม่รู้ว่าหม่าม้าโกรธตรงไหน แต่ก็รับรู้ได้ทันทีว่าโกรธเราแน่นอน เอาไงดี ง้อไม่เก้ง รู้แค่ว่า “โกรธกับงอนไม่เหมือนกันนะ” เอาหละสิ เอาไงดี คิดแม้แต่จะซื้อของไปง้อ แต่ว่า.. ก็อีกนะ ไม่รู้สิ อย่าดีกว่า
คราวนี้ .. ก็ทนไม่ได้อีก เหมือนมันค้าง ๆ อยู่ในหัว ..โทรไปง้อตอนเย็นอีกสักที คุยกันประมาณไม่รู้เหมือนกันว่ามันดีขึ้น หรือว่าแย่ลง รู้แค่ว่าเป็นการคุยไปร้องไห้ไป ในรอบหลาย ๆปี (ไม่นับรวมครั้งที่พ่อตาย) เอ๋..ยังไงนิเรา เกิดอะไรขึ้นกันนิ
เอาเป็นว่าเราคงจะต้องระวังคำพูด หรือความคิด นิสัยต่าง ๆ ของเราให้มากขึ้น สนิทกับใครสักคนแล้วต้องเป็นเรื่องอย่างงี้แล้วไม่ดีเลย
คราวนี้ .. เพราะจากเราเองแท้ ที่ดันอยากได้พวงกุญแจของสตาร์บัค หากไม่รู้สึก ไม่อยากได้ อยากมี มันคงไม่เกิดเรื่องขึ้น จะรู้ไหมว่าจะเอาให้ได้สีเขียว เพราะเราเองก็บอกแล้วว่าไม่ได้สีเขียวก็ไม่เป็นไร ไม่เอาก็ได้ ก็กลายเป็นเรื่องว่าเราไม่รู้ว่าตั้งใจจะหาให้แค่ไหน ทำไม่จะไม่รู้หละ การทำอะไรสักอย่างที่ตั้งใจจริง ๆ
คราวนี้ .. ไม่รู้ว่าหม่าม้าโกรธตรงไหน แต่ก็รับรู้ได้ทันทีว่าโกรธเราแน่นอน เอาไงดี ง้อไม่เก้ง รู้แค่ว่า “โกรธกับงอนไม่เหมือนกันนะ” เอาหละสิ เอาไงดี คิดแม้แต่จะซื้อของไปง้อ แต่ว่า.. ก็อีกนะ ไม่รู้สิ อย่าดีกว่า
คราวนี้ .. ก็ทนไม่ได้อีก เหมือนมันค้าง ๆ อยู่ในหัว ..โทรไปง้อตอนเย็นอีกสักที คุยกันประมาณไม่รู้เหมือนกันว่ามันดีขึ้น หรือว่าแย่ลง รู้แค่ว่าเป็นการคุยไปร้องไห้ไป ในรอบหลาย ๆปี (ไม่นับรวมครั้งที่พ่อตาย) เอ๋..ยังไงนิเรา เกิดอะไรขึ้นกันนิ
เอาเป็นว่าเราคงจะต้องระวังคำพูด หรือความคิด นิสัยต่าง ๆ ของเราให้มากขึ้น สนิทกับใครสักคนแล้วต้องเป็นเรื่องอย่างงี้แล้วไม่ดีเลย